Lieke van Liempt: Tot voor de systeemtraining bewogen we mee met haar stemmingen. Als ze manisch was, dan handelde we anders dan als ze depressief was. We hadden een goed beeld van hoe zij zich voelde door het gebruik van haar signaleringsplan en hielden dit bij in een emotiecurve. We pasten onze begeleidingsstijl op haar gemoedstoestand aan. Haar dagprogramma werd ook aangepast en zelfs het soort incontinentiemateriaal dat ze gebruikte, pasten we aan.”
Om een indruk van de cliënt te geven: ze is een volwassen vrouw, sociaal functionerend op het niveau van een driejarige met een bipolaire stoornis, ze heeft de belangrijke ander nodig bij alle dagelijkse dingen en kan niet op zichzelf reflecteren. De vrouw woont bij locatie Daalmeer en Lieke is haar persoonlijk begeleider.
Onbetrouwbaar
Lieke: “Tijdens de vijfdaagse Triple-C training leerden we als team van Daalmeer dat we voor deze vrouw ondanks al onze inspanningen, heel onbetrouwbaar waren. Wij pasten de begeleiding aan op haar stemming. Zelf heeft ze weinig zicht op haar wisselende stemmingen en ziet niet het verband met onze andere aanpak. Zij wist daardoor niet wat ze van ons kon verwachten; alles kon opeens veranderen. Met dit inzicht besloten we de begeleiding van haar op een andere manier aan te pakken. We bewegen nu niet meer mee met haar stemmingswisselingen maar ondersteunen we haar zoveel mogelijk richting gevend, vanuit het principe ‘samen 100%’. Dit betekent eenduidige begeleiding en haar aanvullen als dat nodig is. Soms kan zij 90% zelf en dan helpen wij haar voor 10% en soms kan ze 60% zelf en dan helpen wij voor 40%. Dit altijd in nabijheid en altijd vanuit richting geven. Samen zorgen we ervoor dat waar ze mee bezig is voor 100% gebeurt.”
“Ik kan hiervan een klein voorbeeld geven, waarin het voordoen-meedoen uit de RUR-begeleidingsstijl heel duidelijk naar voren komt. In de kast van deze vrouw lag een hele berg ansichtkaarten te verstoffen en daar moest wat aan gebeuren. Waar de vrouw bij was, lag ik de kaarten vanuit de kast op haar bed. Ik deed het haar voor en ze ging me vanzelf hierbij helpen. Daarna liet ik haar steeds een kaart zien met de vraag of die weggegooid mocht worden. Na een poosje hoefde ik het haar niet meer te vragen en op een gegeven moment hoefde ik alleen de vuilniszak nog open te houden omdat ze de kaarten uitzocht. Uit zichzelf gooide ze weg wat ze niet wilde bewaren. Zo geweldig dat ze door deze aanpak zelf in beweging kwam.”
Begeleiding is aangepast
"Een ander mooi concreet voorbeeld vind ik haar dagbesteding op de bakkerij. Voorheen kreeg ze andere activiteiten aangeboden als ze depressief was. Dat is verandert, nu blijft ze gewoon haar dagelijkse werk doen. De begeleiding wordt aangepast op haar behoefte van dat moment. Ook hier wordt gezorgd dat haar werk, zo nodig met 90% ondersteuning, voor 100% wordt gedaan.”
“We houden al een hele poos de mate van de manische of depressieve stemmingen bij. Hoe extremer de stemming hoe meer de tabel rood (depressief) of geel (manisch) kleurt. Als haar stemming stabiel is, dan kleuren we de vakjes van de tabel groen. Het mooie is, dat sinds we de aanpak hebben veranderd de tabel alleen nog maar rondom groen is. Ze blijft stemmingswisselingen houden, dat hoort bij haar ziektebeeld, maar er zijn geen pieken meer in de manische of depressieve perioden. Dit is heel erg fijn voor haar.”
Onvoorwaardelijk
"Voordat we met de training begonnen was het team al aan de slag gegaan met Triple-C maar dit pakte niet helemaal goed uit, veranderingen werden niet altijd goed begrepen. Dat merkten we toen we met de training begonnen. We leerden hier dat we echt dezelfde "Triple-C" taal moeten spreken om onderbouwd als team in gesprek te gaan over de beste begeleiding voor een cliënt. Zo leerden we in het geval van deze vrouw hoe we betrouwbaar voor haar kunnen zijn, zodat zij onvoorwaardelijk op ons kan rekenen.”
